‘Het mooiste wat er is’, een bloemlezing

 ‘Het mooiste wat er is – Een poëtische reis door het leven naar het land vol bevlogenheid’
Bijna 10 jaar beleefden cursisten de magie en de schoonheid van de taal tijdens taallessen, bezoeken aan musea en theaters en tijdens wandelingen door parken. Het leven is één groot verhaal met als inspirerende basis de Taal. Ze schreven talloze teksten die zijn verzameld in deze bloemlezing. Dichtregels en verhalen opgeschreven uit het hart. Een weerslag van het leven dat we allemaal leiden. Door taal leren we elkaar beter kennen.
Het eerste exemplaar van de bundel is op 8 april 2021 uitgereikt aan Maarten van Gelderen, directeur van Dalton Kind Centrum Helen Parkhurst.
Uit de epiloog deze woorden van Dorothée Callay:
Maar wanneer de zachte bries mij drijft
Naar het land vol bevlogenheid,
Kleuren, geuren en gelach
Keer ik terug naar de bron – mijn hart

ISBN 9789082026542
Samenstelling, redactie, vormgeving: Anita Poolman
Uitgegeven door Stichting Beleef Taal, Anita Poolman Producties
Prijs: € 7,50
info@anitapoolman.com


‘Ten volle mens!’, een monoloog met aansluitend een workshop

“Men kan ons veel, ja alles ontnemen, maar niet mijn pen. Die blijft mijn, en ik zal mij ijverig oefenen in het hanteren van dat wapen!
(R.A. Kartini, 12 oktober 1902)

De monoloog ‘Ten volle mens!’ is gebaseerd op de brieven van R.A. Kartini, een jonge, Javaanse vrouw (1879-1904).
Anita Poolman vertelt over haar aangrijpende leven en draagt voor uit haar brieven, die niets aan kracht hebben ingeboet. Kartini schreef openhartig over haar leven, dat bepaald werd door strenge leefregels en tradities, uithuwelijking, polygamie en de invloeden van het kolonialisme en de westerse cultuur. Ze verlangde naar een opleiding die haar vleugels zou geven, naar een beter leven voor meisjes en vrouwen en naar een rechtvaardiger leven voor haar volk. Ze bleef dromen, hoop houden en geloven in haar ideeën, al werd ze keer op keer diep teleurgesteld.
Link ‘Ten volle mens!’: https://youtu.be/Nv4XQ_Vcby4

De workshop heeft als hoofdthema het gedachtegoed van Kartini.
– De deelnemers praten na, discussiëren en schrijven hun ervaringen, meningen op.
– Nadere afspraken over de opzet worden in onderling overleg gemaakt.  Er zijn verschillende opties mogelijk: van een eenmalige sessie tot meerdere sessies.
– De doelgroep is breed; ‘Ten volle mens!’ is met name geschikt voor meisjes, jonge vrouwen. Een gemêleerde groep is uiteraard ook mogelijk en kan een inspirerende uitwerking hebben.
– Aantal deelnemers: circa 15.

 Informatie: info@anitapoolman.com




Snoer van Verbeelding, een vertel-, schrijf- en voordrachttraining

Pareltjes van teksten nog verscholen, veilig weggestopt in weerbarstige oesters.
Pareltjes van teksten die we aaneenrijgen tot een snoer dat overal naartoe slingert.

Het leven is één groot verhaal. Laten we aan tafel gaan en elkaar verhalen vertellen. Alles kan: herinneringen, dromen, fantasieën. Laten we ze opschrijven, voorlezen en ontdekkingen doen! We leven met elkaar op straat, op school, op het werk. We groeten, maken een praatje, maar wie zijn we echt? We zijn stuk voor stuk anders en toch hebben we meer gemeen dan we denken. We hoeven natuurlijk niet alles te vertellen, maar het is heerlijk en bevrijdend om te praten over waar we van houden, wat ons ontroert, wat kracht geeft, wat niet begrepen wordt. Er kan zoveel met taal! Taal is magisch.
Laten we de ander ontmoeten om het leven kleur te geven.

Begeleiding en inspiratie: Anita Poolman
Training op maat
Fase I ‘vertel-schrijf-luister’: basiselementen schrijven/dichten
Fase II ‘vertel-presenteer’: basiselementen voorlezen/voordragen, presentatie
De teksten worden samengebracht in een bundel.
Doelgroep: leeftijd 8+
Aantal: maximaal 15 deelnemers
Duur: bij voorkeur 6 sessies van 1,5 uur (in overleg)
Locatie: school, bibliotheek, buurthuis, wijktheater, leesclub, etc.


Een Snoer van Parels, een vertel-, schrijf- en voordrachtproject

https://www.facebook.com/snoervanparels/?modal=admin_todo_tour
Tijdens de training ‘Een Snoer van Parels’ vertellen deelnemers, jong en oud(er), elkaar verhalen, schrijven ze op en lezen ze voor. Parels van verhalen en gedichten! Al werkende weg krijgen ze onderricht in ‘hoe schrijf ik een tekst’ en ‘hoe presenteer ik mezelf’. Het allerbelangrijkste is de ontmoeting. Iedereen kan meedoen.
“Als we elkaar leren ‘lezen’, dan leren we elkaar echt kennen.” (citaat Philipp Blom)
Door het delen van verhalen leren we de ander kennen, doen we ontdekkingen, geven we kleur aan de samenleving. Op deze manier wordt een kostbaar snoer van gave, gebarsten of glanzende parels dwars door Den Haag in verschillende wijkbibliotheken geregen met als apotheose een bruisend Verhalenfestival in Laaktheater, daar waar de pilot in 2018 startte en daar zullen alle deelnemers elkaar en anderen ontmoeten en worden de verhalen gedeeld.
Met dank aan VSBfonds, Fonds 1818, Cultuurschakel, M.A.O.C. Gravin van Bylandt Stichting, Gemeente Den Haag: stadsdelen Centrum, Escamp, Segbroek en Laak
Organisatie: Stichting Beleef Taal en wijkbibliotheken
Samenstelling training en begeleiding: Anita Poolman en Martine de Moor
Plaats: Bibliotheken Transvaalkwartier (jeugd), Escamp, Schilderswijk, Segbroek, Laakwartier en Laaktheater in Den Haag
Periode: juli 2019-maart 2020
Vanwege de Corona-maatregelen kon het Parelsnoerfestival op 28 maart 2020 geen doorgang vinden. Op 13 september 2020 vindt in Laaktheater, Den Haag de feestelijke boekpresentatie/lezing plaats waarbij de bloemlezing ‘Zo blijft de kern bestaan’ wordt gepresenteerd.


Er was eens … een rare snuiter, een sprookjesachtige voorstelling door (groot)moeders voor hun (klein)kinderen

‘Er was eens …. een rare snuiter’ is een spannende en sprookjesachtige familievoorstelling voor kinderen en grote mensen vanaf 6 jaar en ouder in Laaktheater! Moeders en grootmoeders uit Laak en omgeving hebben de voorstelling zèlf geschreven. Ze spelen en vertellen de sterren van de hemel! Ze willen nog niets verklappen … Nou, een heel klein beetje dan: ze vertellen over iets wat ze belangrijk vinden, over verhalen die zijn ontstaan in Het Levensbomenbos. Het gaat eigenlijk over iets kleins, te klein om iets te zijn, maar als je goed kijkt en luistert, zie je en hoor je de magie …
https://www.ad.nl/den-haag/wat-geef-jij-je-kind-mee~a0aa00db/
– try out 16 maart 2019, aanvang 15.00 uur
– voorstelling 17 maart 2019, aanvang 15.00 uur
– vooraf een korte knutselworkshop vanaf 14.00 uur
– kaartjes te reserveren via Laaktheater: kassa@laaktheater.nl
Idee en begeleiding:
Anita Poolman, Martine de Moor
Muziekadvies:
Quirine van Hoek
Accordeon:
Melanie van Zweeden
Percussie:
Ignas te Wiel
Productieteam:
Aja Schwarz, Tarana Labuche, Stephanie Hermes, Noortje van der Kaaden
De voorstelling, onderdeel van het project Het Levensbomenbos, is tot stand 
gekomen dank zij VSBfonds, Stadsdeel Laak, Cultuurschakel, Fonds 1818, Stichting Mooi welzijn Laak, M.A.O.C. Gravin van Bylandt Stichting, Laaktheater, Stichting Beleef Taal 

https://www.laaktheater.nl/er-was-eens-een-rare-snuiter/


Iedereen is kostbaar, een verhalen- en gedichtenbundel, uitg. Anita Poolman Producties

Een verzameling van bonte en intieme verhalen en gedichten door vrouwen uit het Haagse stadsdeel Laak, gemaakt tijdens het vertel- en verhalenproject Een Snoer van Parels, januari-maart 2018.
De vrouwen kwamen wekelijks bijeen en vertelden verhalen en inspireerden elkaar tot het schrijven van humoristische, roerende en aangrijpende verhalen en gevoelige gedichten. Een glanzend en waardevol snoer van allerlei parels: gave, witte parels of gebarsten, verkleurde parels. Parels van verhalen over verwondering, hoop, veerkracht en binding:
Soms leef ik met jullie verhalen mee.
Soms verdwaal ik tussen die van jullie en mij
tot ik plotseling in de diepte van mijn eigen zwijgende verhalen val.
(citaat: Nasreen Abbas Ibrahim)

De bundel is te koop bij de Haagse Kunstkring, Denneweg 64, Den Haag en in de Wereldwinkel, Kerkstraat 1B, Rijswijk.
Prijs: 5,00
(De uitgave is tot stand gekomen dank zij Stadsdeel Laak Gemeente Den Haag, Stichting Mooi welzijn Laak, Stichting Beleef Taal.)
De auteurs lezen op verzoek in wisselende samenstelling uit de bundel voor, zoals:
op 8 maart 2018 in Laaktheater, Den Haag tijdens Internationale Vrouwendag;
op 7 oktober 2018 in de Haagse Kunstkring tijdens het feestelijke programma van het 10-jarig bestaan van Stichting Beleef Taal;
op 19 januari 2019 in Theater Dakota tijdens het Winterverhalenfestival.



” Dans, iedere dag opnieuw …”, twee wintersprookjes

“Dans, iedere dag opnieuw …”, een sprookjesachtig optreden over een engel, een arm meisje en sneeuwvlokken. Twee sprookjes verteld door Anita Poolman en vioolmuziek gespeeld door Quirine van Hoek tijdens het Winterverhalen Festival in Theater Dakota, dat duurt van 28 t/m 30 december.
Anita Poolman en Quirine van Hoek zijn te zien en te horen in de theaterzaal op 29 december om 18.35 uur en op 30 december om 18.00 uur.

Theater Dakota
Zuidlarenstraat 57
2545 VP Den Haag
tel.: 070-3265509

Informatie (zie link):
Winterverhalen Festival, Theater Dakota


“Er was eens …”, een cursus over de magie van verbeelden, (toneel)spelen en sprookjes

“Wie sprookjesogen heeft, ziet een wereld vol wonderen.” (H.C. Andersen)

Toneelspelen is een prachtig middel voor een kind om zichzelf en de omgeving te ontdekken. Kinderen vinden het heerlijk om “te doen alsof”, te fantaseren en te spelen. Tijdens deze speelse ontdekkingsreis leren de leerlingen de basisbeginselen van (toneel)spelen. Ze leren zich bewust te bewegen in de ruimte; hun stem op verschillende manieren te gebruiken; te bewegen en te voelen als een ander: als een heks, reus, dwerg, prins, prinses, dier, etc. Ze leren, wat er allemaal gebeurt in sprookjes: goede en kwade dingen.
Alles draait om de verbeelding in het speellokaal dat wordt omgetoverd in een magische toneelruimte.

-doelgroep: midden- en bovenbouw basisonderwijs
-aantal leerlingen: maximaal 15
-duur: 10 sessies van 1 uur per week (in overleg kan de duur worden aangepast)
In het kader van ‘Verlengde Schooldag’ of anderszins


‘De wonderlijke wereld van poëzie’, poëziecursus

Poëzie gaat over wat je ziet, hoort, ruikt, proeft en voelt. Poëzie kan over heel gewone en heel bijzondere dingen gaan. Poëzie is magie. Het is leuk en spannend om met weinig woorden veel te zeggen, om heel stil te bedenken wat je opschrijft, hoe je de woorden opschrijft. Het is fijn om gedichten te lezen, om te luisteren naar elkaars dichtregels, erover te praten, om gedichten voor te lezen … Anita Poolman neemt leerlingen van groepen 4 t/m 8 ” aan de hand door “de wonderlijke wereld van poëzie”. Het poëzieproject is opgebouwd uit drie elementen. De jonge dichters dromen, toveren en spelen met woorden en maken wens-, kleur- en droomgedichten; maken kennis met Nederlandse dichters en praten met elkaar over de inhoud van de gedichten; lezen voor uit eigen of andermans dichtwerk. (Hoe doe je dat? Laat je de woorden van binnen, in je hoofd, ontstaan? Kijk je het publiek aan? Hoe klinkt je stem? Is het normaal dat je het eng vindt? Wat gebeurt er met je adem?) De gedichten (groeps- en individuele gedichten) worden bijeen gebracht in een poëziebundel, zodat de leerlingen kunnen nagenieten van hun dichtregels. Bij de afsluiting van het project ontvangen ze een oorkonde voorzien van een eigen dichtregel. (Het is mogelijk het project in te passen in bijvoorbeeld een themaweek, Kinderboekenweek of aan te passen aan de gehanteerde taalleerlijn.)

Voorbereiding:
-Van tevoren neemt Anita Poolman contact op met de leerkracht. Afspraken worden gemaakt over de opzet van de lessen, rekening houdend met de samenstelling van de groep en – indien gewenst – de taalleerlijn.
Bestemd voor:
-groep 4 t/m 8
Aantal en duur:
-tijdens schooltijd: 3 lessen van max. 60 min. per groep
-naschoolse opvang/verlengde schooldag/schooltijd: in overleg

Het meisje met de parel
Ze is zo mooi als mijn buurmeisje maar dan drie eeuwen terug.

Ze is zo verlegen aan haar mond te zien.
Ze lijkt zo ernstig als iemand die zittend slaapt met haar ogen open.
Ze maakt met haar schoonheid vieze kleren van vuil naar schoon.
(Roemer van Sinttruijen, groep 6)


“Noem mij maar Kartini …”

“O heerlijk dat wij juist leven in deze tijd! De overgang van het oude in het nieuwe!”
(
Kartini 1879 – 1904)

Kartini moet beschouwd worden als een symbool van een ruimere waarheid, een waarheid die erop duidt dat een vermenging van culturen culturele starheid kan verzachten en zelfs kan leiden tot een herontdekking van wat misschien het beste is in deze beschavingen.”
(Bron: Paradijzen van weleer/E.M. Beekman)

Noem mij maar Kartini” was het typerende en bescheiden antwoord van Raden Adjeng Kartini op de vraag van haar Nederlandse correspondentievriendin Stella Zeehandelaar hoe ze aangesproken wilde worden. Kartini was dochter van Raden Mas Adipati Ario Sosroningrat, Javaans aristocraat en regent van Japara. De brieven o.a. gericht aan mevrouw Abendanon, echtgenote van de directeur van het Departement van Onderwijs, Eredienst en Nijverheid, geven een aangrijpend beeld van haar korte leven dat bepaald werd door inlandse tradities (adat), uithuwelijking, polygamie, invloeden van het kolonialisme en de westerse cultuur. Ze zijn geschreven in de periode 1900 – 1904 en hebben een eeuw later niets aan kracht ingeboet. Niet alleen door haar prachtige Nederlandse taalgebruik, maar ook door haar wilskracht, haar warmte en vooral door haar moed. Een jonge vrouw die in díe tijd – de vorige eeuwwisseling – opkwam voor de rechten van de vrouw, voor de rechten van haar landgenoten. Keer op keer moest ze pijnlijke teleurstellingen incasseren en iedere keer weer zag ze een opening om toch haar doel te bereiken.

Spel: Anita Poolman
Tekst- en speladviezen: Trins Snijders
Duur (in overleg): 60 minuten of 30 minuten (“lunchvoorstelling”)
Romanita Santoso (Javaanse danseres, choreografe, pianiste), die speciaal voor de voorstelling een drietal choreografieën heeft gemaakt, verleent regelmatig haar medewerking.

Reacties
Theater Zwembad De Regentes, Den Haag:
“Wat heb je een mooie verstilde voorstelling weten neer te zetten met de brieven van Kartini. En wat is dit probleem zoals dat in dit tijdsbeeld tot uitdrukking komt in je voorstelling, in wezen nog actueel.”
Het Nutshuis, Den Haag,2007:
“Het leek alsof je over een zeer dierbaar familielid aan het vertellen was, familiegeheimen aan het delen was. We hingen aan je lippen.”
Tong Tong Festival, Pasar Malam Besar:
“U heeft in het Bibit-theater een heel mooie en waardevolle bijdrage geleverd aan het in de herinnering houden van een bijzondere Indonesische vrouw.”
High Tea, De Koningkerk Voorburg, 2008:
“Ik had nog nooit van Kartini gehoord. Daarom intrigeerde mij de aankondiging in de krant. Wat een bijzondere jonge vrouw. Ik ga meer over haar lezen.“